Waar de kreek uitmondt in zichzelf
dan verrimpelt in verzonken.
Waar gevangen in zuidwesthoekklei
zee en meer tot land verdronken.

Waar volgens buurvrouw zondags werk niet gedijt
zei mijn pa dat zij dan op die dag was verwekt.
Waar we verder elke dag in alle talen zwegen
stond de tafel stipt om 6 gedekt.

Waar we polsstok sprongen in de wei
om te vrijen tussen koeienstront.
Waar ik thuis met blauwe ballen kwam
nog de blauwe jeiter aan mijn kont.

Waar mijn zaad en zijn niet wilden aarden
in het bedauwde en begraasde gras.
Waar nu een nieuwe nieuwbouwwijk
veel nieuwer is dan toen de onze was.

Waar ik woorden zocht voor
wat voor mij alleen onzegbaar leek.
Waar met deze verzwegen woorden
ik nog dagelijks hun stille echo breek.

Waar ik nota bene in de koopjesbak
van Minkema Unknown Pleasures vond.
Waar dan maar weer mooi uit bleek
dat er wel degelijk iets bestond.