Uitgelezen

Woord na woord dompelt hij onder,
komt kort voor adem boven.
Duikt dan nog dieper weg in het verhaal
en dat wat daar weer uit ontstaat.

Hij verjaart tussen de stapels,
Te midden van de tijd die krimpt,
vol vrees het laatste woord te missen.

Dat hij nooit zal lezen wat er staat.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *